باب 6 - پيرامون ديدار و زيارت مؤمن 146 - از پيامبر اكرم صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ ( نقل شده است كه ) فرمود : هر مؤمنى كه براى خداى عزّ و جلّ به عيادت مريضى رود ، در رحمت بىمنتهاى الهى قدم نهاده است ؛ و چون كنار بستر او بنشيند غرق در رحمت الهى قرار شده است . پس اگر صبگاهان از او عيادت كند ، هفتاد هزار ملايكه تا شب برايش تحيّت و درود مىفرستند و چنانچه شب به عيادت او رود هفتاد هزار فرشته تا صبح برايش تحيّت و درود فرستند . 147 - از امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ ( نقل شده است كه ) فرمود : هر مؤمنى كه از دوست و برادر ايمانى خود در حال مريضى عيادت كند ، خداوند متعال هفتاد و هفت هزار فرشته را بر او موكّل مىگرداند تا برايش صلوات فرستند ، پس اگر او بنشيند رحمت‌هاى الهى بر او سايه افكند ؛ و فرشته‌ها تا شبانگاه برايش طلب مغفرت كنند ، چنانچه شبانگاه به عيادت مريض رفت در همان رحمت‌ها قرار خواهد گرفت . 148 - از امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ ( نقل شده است كه ) فرمود : همانا بنده مسلمان اگر به قصد ديدار برادرش از خانه‌اش خارج شود و هدفش رضايت خداى عزّ و جلّ و رغبت در رحمت‌هاى الهى باشد ، خداوند هفتاد هزار فرشته را موكّل مىنمايد كه تا بازگشت او به منزل همراهش باشند ، درحالىكه از پشت سر او ندا مىدهند : پاكيزه و خالص گشتى و بهشت برايت طيّب و پاكيزه باد .